Een Wandeling aan de Wilde Kant in Ibiza

Of je nu een fervente wandelaar bent, een casual wandelaar of gewoon geniet van een frisse neus met de hond, wandeltours zijn een van de beste dingen om te doen in Ibiza.

Mijn gids volgde een pad met Walking Ibiza om een Piratentoren te ontdekken met uitzicht op Es Vedrá, een gladde helling die leidt naar Atlantis en hoe lang de wandeling terug omhoog eigenlijk kon duren.

Onze wandeling begon met de Walking Ibiza groep die bijeenkwam op een camino bij Cala D’Hort. De groep van ongeveer 20 mensen marcheren weg, meteen scheidend in 2 verschillende groepen, met de praatgrage meisjes en ik achteraan. We realiseerden ons snel dat we achterbleven toen we een T-splitsing bereikten en de hoofdgroep nergens in zicht was. Een snelle telefonische oproep bracht ons weer op het goede pad en in de juiste richting, er werden tweerichtingsradios aan een achterhoede gegeven en we waren klaar voor succes. Na een stevige 10 minuten namen we een pauze op een dramatische klif met uitzicht op Es Vedra. Hier verlichtte Toby, onze gids, ons over het diepe kanaal dat koude stromingen de baai inbrengt en vertelde verhalen over een grot die recht door Es Vedra loopt, mystieke magnetisme en landgeiten die blijkbaar goed zijn aangepast aan deze rots, die dramatisch oprijst uit de oceaanbodem.

Met de opkomende winterzon die over de kam voor ons gleed, was het tijd om naar de Torre d’en Pirata (Torre des Savinar). Deze klim bracht ons enkele 100 meters omhoog naar de top van de kam, waar de toren zichtbaar werd die een van de 5 op het eiland is, gebouwd tussen 1756 en 1763. Een netwerk van deze torens is over het eiland verspreid en diende als het vroege waarschuwing systeem voor de aanstaande komst van Turkse indringers die de zoutoogst van het eiland kwamen stelen, en later plunderende piraten. Zodra ze vanuit een van de torens werden gespot, werden de ongewenste bezoekers verwelkomd met rooksignalen van de ene toren naar de andere, waarmee de eilandbewoners waarschuwden om hun geiten en dochters op te sluiten en de Hierbas…de piraten kwamen.

Hoewel het bezoek aan de Piratentoren geen van deze dramatiek voor ons in petto had, was het uitzicht over Es Vedra een must-see en nog steeds even adembenemend als altijd. De toegang tot de toren is gemakkelijk te vinden en de smalle, kronkelige trap brengt je recht naar de top van het uitzichtplatform. Met muren van bijna 2 meter dik bovenaan, kan je gerust zeggen dat deze torens zijn gebouwd om lang mee te gaan. Een blik over de rand naar het oosten gaf ons een hint van wat er nog kwam. De rotspoelen van Atlantis glinsterden ver beneden ons en de groep bereidde zich voor om de kam over te steken en te beginnen met afdalen naar de steengroeve.

Hoewel rotsgroeven over het algemeen niet het soort plaatsen zijn waar de meeste normale mensen meestal een berg voor afdalen (om nog maar te zwijgen van de terugreis), is Atlantis anders, Atlantis roept je.

Ontelbare gravures en sculpturen versieren de Ibiza rots hier, en de talloze stenen torens zijn een bewijs van de liefde van de mens om stenen bovenop elkaar te stapelen. Het is moeilijk voor te stellen hoe deze plaats eruitzag voordat ze begonnen met het uithakken van de stenen voor de muren van Dalt Vila. Maar in plaats van een verwoeste kale grond achter te laten, is deze plek getransformeerd in iets magisch en buitenaards.

Met de groep die ongeduldig werd, nu ze hun snacks hadden opgegeten en de honden hadden gedrenkt, richtten we onze aandacht op de klim terug omhoog. Het kostte slechts een half uur om iedereen weer omhoog en terug naar de auto’s te krijgen, maar het voelde zeker langer. Zeker moeier dan toen we begonnen en, met onze honger naar avontuur kalm voor het moment, was het tijd om op zoek te gaan naar wat eten, wijn en bier - of in mijn geval fotograferen paarden op een strandrit in Port San Miguel. Maar meer over dat avontuur een andere keer.